Een navelbreuk ontstaat wanneer een stukje buikvlies of vet (soms een deel van de darm) door een zwakke plek in de buikwand naar buiten puilt.
De ingreep heeft als doel die opening te sluiten en de buikwand opnieuw stevig te maken, zodat er niets meer kan uitpuilen. Het gevaar van een navelbreuk is namelijk dat het uitpuilende weefsel kan inklemmen en niet meer teruggeduwd kan worden. Wanneer dit een deel van de darm is, is dit een gevaarlijke situatie. Om die reden is het belangrijk een navelbreuk steeds operatief te herstellen.
De operatie stap voor stap
1. Verdoving
- Bij volwassenen: meestal lokale verdoving of lichte narcose (sedatie) voor kleine breuken.
- Bij grotere breuken of bij kinderen: volledige narcose.
2. Insnede
- De chirurg maakt een kleine snede net onder of naast de navel.
- De uitstulping (de breukzak) wordt zichtbaar gemaakt.
3. Terugplaatsen van de inhoud
- Het vetweefsel of darmlusje dat door de opening puilt, wordt voorzichtig teruggeduwd in de buikholte.
4. Sluiten van de opening
Er zijn twee hoofdmethoden:
- Hechtingstechniek:
Kleine openingen (meestal < 1 cm) worden gesloten met stevige hechtingen in de buikwandspieren. - Plaatsing van een mesh:
Bij grotere breuken (> 1 cm) wordt een netje of mesh geplaatst om de buikwand te verstevigen en het risico op herval te verkleinen.
5. Sluiten van de huid
- De huid wordt dichtgehecht, meestal met oplosbare hechtingen of een kleine huidlijm.
- Soms wordt een pleister of een klein drukverband aangebracht.
⏱️ Duur en herstel
- De ingreep duurt meestal 20 tot 45 minuten.
- Vaak kan de patiënt dezelfde dag naar huis.
- Herstel: lichte activiteiten na enkele dagen; zwaarder tillen vermijden gedurende 6 weken.
- Werkhervatting hangt af van het soort werk (kantoorwerk vaak na 1 week, fysiek zwaar werk na 4–6 weken).
Mogelijke risico’s (zeldzaam)
- Wondinfectie of bloeding
- Nabloeding of vochtophoping (seroom)
- Herval van de breuk
- Pijn rond de navel
